RouwKunst

Doodgaan
zou weer doodgewoon moeten worden
even veilig
als geboren worden
Zoals je tijdens je zwangerschap
wilt praten over het kindje
dat gaat komen
zo zou de dood bespreek baar moeten zijn
met je omgeving
Niet alleen als je ziek of oud bent
maar juist als je nog fit bent
en bij volle verstand

Marrit Verwiel

Rouwkunst

"Rouwkunst" is een klein viltatelier van Ida Schiphouwer-Sint (geb. 1955). Ik maak kunstzinnig rouwwerk. In de collectie van 'Rouwkunst' speelt handgemaakt vilt en zijde de belangrijkste rol.

Het rouwatelier is opgericht in 2009 naar aanleiding van het overlijden van mijn vriendin Pety Terpstra in 2008. Zij was het die mij stimuleerde om mijn eigen werk meer te waarderen en hier mee door te gaan. Ik heb in 2002/2004 de kaderopleiding handvaardigheid bij het Kunstencentrum in Groningen gedaan waar ik gefascineerd werd door het vilten.

 

Wat is vilt:

Door wol nat te maken met zeepwater en hierna te wrijven krijg je vilt. Ik heb in de afgelopen jaren verschillende cursussen/ workshops gevolgd om goed te leren vilten. Sinds 2004 volg ik de cursus Textiel op het Kunstencentrum te Groningen.

Waarom rouw

Rouw en dood heeft al vele jaren mijn interesse.
Vroeger als jonge vrouw was ik werkzaam in de verpleging van het RK ziekenhuis in Groningen op de afdeling neurologie/neurochirurgie Hier werd ik veel met de dood geconfronteerd.

Ik heb ook een tijd in een bejaardenhuis gewerkt waar ik uiteraard ook met de dood te maken kreeg. Op latere leeftijd heb ik nog 2 jaar terminale thuiszorg gedaan. Hier maakte ik steeds alleen de laatste dagen van de terminale patiŽnt mee. Het was een zware baan maar ik heb er veel van geleerd. Het omgaan met de stervende patiŽnt maar ook met de familie.

De dood is voor mij geen onbekende en zeker niet eng. Toen ik eenmaal het vilten ontdekt had kwam het maken van rouwstukken eigenlijk vanzelf. De bedoeling van mijn rouwstukken is om mensen te laten zien dat er zoveel meer mogelijk is op rouwgebied .